Google
 
Web www.Irak.XMC.pl

Religia Islamu: Islam

Dodano: wtorek, 03 października 2006 - 14:57 - 40217 raz(y) oglądano.

Islam

Imam to centralna postać szyizmu. Ta osoba otwierająca cykl wilai, a także ci, którzy w poszczególnych wiekach pełnia funkcję wilai. Dlatego też pierwszy imam Ali, zwany jest- wilai Allah. W zasadzie imam oznacza osobę, która stoi na przedzie, a więc tym samym nazwa ta odnosi się do tego, kto prowadzi zbiorową modlitwę. W tym właśnie codziennym znaczeniu używa się tego terminu w sunniźmie i szyiźmie, kiedy na przykład się stwierdza, że ten to, czy inny jest imamem tego czy tamtego meczetu. Ma też znaczenie tytułu honorowego oznaczającego osobę stojącą na czele społeczności religijnej. Termin ten używany był również w sunnickiej teorii politycznej dla określenia przywódcy społeczności muzułmańskiej, i w takim sensie immamat jest synonimem kalifatu.

1. Seyyed H o s s e i n- N a s r „Idee i wartości islamu” s. 146 Natomiast w szczególnym wypadku szyizmu, immam oznacza osobę będącą rzeczywistym władcą społeczności, szczególnie zaś będącego dzieckiem ezoterycznych nauk Proroka. Jest tym, który nosi w sobie „światło Mahometowe” i pełni funkcję wilai. Zarówno według sufizmu jak i szyizmu, od samych początków w każdym proroku od Adama zawsze istniało profetyczne światło. Jest ono źródłem wszelkiej profetycznej wiedzy i jest utożsamiane z „światłem Mahometowym” albo „Mahometową rzeczywistością”, która jest logosem. To właśnie światło trwa od jednego cyklu proroctwa do drugiego. To światło istnieje w imamie, i dzięki niemu staje się on imamem. Sunniccy politologowie, dyskutując nad teorią kalifatu, zwykle określali go mianem imamatu, przez który rozumieli urząd osoby, której obowiązkiem było administrować szari’atem i pełnić funkcje sędziego. Ponieważ termin ten jest w sposób szczególny kojarzony z szyizmem, lepiej będzie określać sunnicka instytucję kallifatem, a termin immamat stosować do szyizmu, by uniknąć niejasności. 1 Władze sunnickie rozumiały kalifat jako prawna instytucję polityczną społeczności muzułmańskiej. Ze względu na to iż istnieje jedna społeczność (umma) i jedno prawo Boskie, czyli szari’at, idealne były by rządy jednego kalifa nad całą społecznością. Obowiązkiem kalifa jest ochranianie społeczności i wprowadzanie w życie szari’atu z godnie z poglądami alimów (ulama). Później, kiedy kalifat stał się słabszy, a światem muzułmańskim zaczęli rządzić potężni królowie, teorię tę zmodyfikowano i zaczęła ona obejmować kalifa, sułtana i Boskie prawo. Kalif symbolizował jedność społeczności oraz panowanie Boskiego prawa, natomiast sułtan sprawował jedynie władzę polityczną i wojskową a jego zadaniem było wprowadzać w życie i podtrzymywać prawo, ochraniając społeczność. W obu tych formach sunnicką teorię polityczną charakteryzuje uznanie instytucji kalifatu, którego zadaniem nie jest interpretowanie Boskiego prawa i spraw religijnych, lecz wprowadzanie prawa w życie i wydawanie sądów zgodnie z tym prawem.

V. źródła prawa w islamie.

Punkt wyjścia i podstawę dla rozwoju nauk religijnych ,do których w islamie zalicza się także naukę prawa- fikh, stanowi Koran i sunna. Prawo muzułmańskie jest ściśle związane z religią, a przepisy prawne islamu mają sankcję religijną. Islam w znacznie większym stopniu niż inne religie posiada charakter porządku prawnego. który reguluje całe życie muzułmanina, od kolebki do grobu. Bóg jest źródłem wszelkiego prawa władzy i sprawiedliwości. Prawo muzułmańskie obejmuje całość obowiązków człowieka względem Boga i ludzi, reguły postępowania względem swoich współwyznawców przede wszystkim, ale również względem społeczności niemuzułmańskich. Prawnicy muzułmańscy wypracowali system prawa muzułmańskiego w VIII i IX w.

Strona << | 1 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | >>
Copyright by Irak.XMC.pl All Rights Reserved
ONZ Informacje : USA Vortal : Hosting : Windows Admin : » Pianino Online : Socjologia : Herbata
Page created in 0,059162 Seconds